شهرگان

جهانگیر هدایت

ما درایام نوروز ۳۷۴۷ زرتشتی – ۲۵۶۸ شاهنشاهی – ۲۰۰۹ ترسائی – ۱۴۳۰ ماه شیدی- ۱۳۸۸ خورشیدی رفتم قبرس . جایتان خالی عجب جائی . حالا من نمی خواهم شرح این سفر را بدهم که تمام آن سانسور طلب است ولی درمراجعت ازاین سفر داستانی دارم تعریف کردنی.  در دهه ۳۰ در ایران سازمانی به فعالیت پرداخت به نام اصل چهار ترومن .اصل چهارسازمانی امریکائی بود که برای عمران و آبادی در ایران شعبه ای را دایرکرد . اولین برنامه ای که این سازمان در راستای عمران وآبادی اجرا کرد وارد کردن خر از قبرس بود . خر قبرسی خیلی معروف بود . تعدادی خر را سوارهواپیما کرده آوردند تهران که ول کنند توی خرهای ما و دراثر توالد و تناسل نژاد خر ما اصلاح شود . حتی شنیدم تعدادی از خرهای کله گنده را دردرجه یک هواپیما جای دادند ! حال بگذریم که نیم قرن گذشته و خرهای ما همان طور خر مانده اند .

من هم دیدم بهترین هدیه برای آن که همراه خودم بیاورم به وطن خر است . یک جفت خر قبرسی اعلا یکی نر و دیگری ماده گذاشتم توی چمدان که بیاورم این جا به تولید انبوه خر بپردازم . هیچ چیز به اندازه خر این جا خریدار ندارد .
برای این کار شرکت «قبرس خریران» را تأسیس کرده بودم و تعدادی از خرشناس های دانش آموخته در بهترین خرگاه ها و خرسراها را آورده آماده کار کرده بودم. این خرشناس ها همه درجه دکترا داشتند حتی از دانشگاه آکسفورد .
برای آن که مسئله خاصی پیش نیاید خواهران خرشناس را مأمور کرده بودم به خرهای ماده رسیدگی کنند و برادران را مأمور کرده بودم به کارهای خرهای نر برسند کافی بود این دوخر نر وماده را برسانم به تهران و از تشریفات فرودگاه و گمرک بگذرانم و بفرستم به خرسرای « قبرس خریران » اسم خرنررا گذاشته بودم « قشو دوست » و اسم خر ماده را گذاشته بودم « خرنازی فرد اصل قبرس »
ما چمدان هایمان را آوردیم و بازکردیم و چشمتان روز بد نه بیند هردوتا خرهای اصیل قبرسی ، جان به جان آفرین تسلیم کرده و یک جائی در طول سفر خرفرشته ها آمده و آن ها را برده بودند . وقتی چمدان ها را باز کردم دیدم روی جسد این خرها یک بوف به رنگ گل نیلوفر آبی نشسته دارد مغز خرها را می خورد . این جا معلوم شد که بوف آن هم به رنگ گل نیلوفر آبی مغزخرخوار مسلمی است و به همین مناسبت باید خرها را از بوف و حتی گل نیلوفر آبی با فاصله زیاد نگه داشت .
ما که یک عمر قافیه را باخته بودیم ازاین حادثه هم زیاد ناراحت نشدیم . شاید بهتر بود خرها را با کشتی از طریق کانال سوئز می آوردیم ولی ضمناً به ما خبرداده بودند دزدان دریایی علاقه عجیبی به خر قبرسی دارند . آن قدر که دوست دارند کشتی حامل خر قبرسی را بدزدند به یک نفت کش عظیم الجثه علاقه ندارند . به این ترتیب احتمال زیادی داشت علیرغم ارسال چند ناوگان جنگی به منطقه دزدهای دریایی سرهمه آن ها را شیره مالیده به طرفه العین به کشتی خرهای ما یورش برده خرهای نازنین را بدزدند ببرند توی صحرای آفریقا و حالا کی می توانست بلند شود برود به آفریقا دنبال خر بگردد ؟
حالا ما می خواهیم این دو تا خر محترم فوت شده را یک جائی دفن کنیم ولی نمی شود . به هر شهری ، به هردهی ، به هرجائی می رفتیم و می گفتیم آن دوتا خر مرده روی دستمان مانده می خواهیم دریک تکه ازاین خاک دنیای بزرگ آن را دفن کنیم می گفتند نمی شود. می پرسیدیم چرا ؟ می گفتند درتمام این مناطق هرجا خر دفن شده بعداً مشکلاتی ایجاد شده و اصولاً دفن خر درخاک این مرز وبوم آمد نیامد دارد . گفتیم خرها را می بریم می اندازیم توی خلیج فارس کوسه ها بخورند . بلند شدیم با چه گرفتاری هایی خرهایی که نصف مغزهایشان را هم بوف آبی رنگ گل نیلوفرخورده بود آوردیم یک جای دورافتاده ای کنارخلیج فارس. تا آمدیم خرها را بیندازیم توی خلیج کوسه بدهیبتی سرازآب درآورده و گفت : آهای آدمیزاد چه کار داری می کنی ؟
گفتیم : آمده ایم خر قبرسی بیندازیم توی خلیج فارس . کوسه گفت : کورخونده ای، خلیج فارس جای خر انداختن نیست خر قبرسی را باید توی دریای مدیترانه بیندازی . ما دیگر گوشت مرده معمولی نمی خوریم . برای ما گوشت بسته بندی شده ازخارج می فرستند و گوشت لاشه را اجازه نمی دهیم کسی بیندازد توی خلیج فارس . برای محیط زیست مضر است . خر مرده ات را بردار برو . ما دیدیم نخیر جنازه این دوتا خر روی دست ما مانده است . فرستادیم دنبال بوف . باچه ناز و کرشمه ای آمدو گفتیم بیا این خرها را بخور و ما را نجات بده .
بوف هوئی کشیدو گفت : من فقط مغز خر را می خورم و به بقیه جاهایش کاری ندارم . باید برای هرقسمت ازبدن خر خورنده تخصصی آن را پیدا کنید .
ما با دک و پز آویزان برگشتیم تهران در روزنامه پرتیراژ شهر که فقط ۱۶۰ صفحه نیازمندی های خرانه دارد یک آگهی دادیم به این شرح : دعوت از خر خواران دو جسد خر قبرسی تر و تمیز آکبند آماده برای تناول است . ازخرخواران محترم تقاضا می شود با ایمیل زیر مکاتبه فرمایند : ar ar .com عرعر دات کام
آقا خدا نکنه گرفتار بشین ، چنان سیل ایمیلی پیش روی ما سرازیر شد که نزدیک بود کامپیوتر را آب ببرد . بیشتر خورندگان به خوردن خر نر تمایل داشتند و کمتر به خر ماده . گویا گوشت خر نر خوشمزه تر و خوش خوراک تر است . بالاخره مسئول کیترینگ شرکت « بادبادک ایر »آمد هر دوتاخر را خرید و برد. ولی قبل از رفتن گفت اگر دوباره گذارتان به قبرس افتاد بیشتر خر بیاورید . اما یادتان باشد مغز آن را نگذارید بوف رنگ گل نیلوفر آبی بخورد. مغز خر این جا خیلی مشتری دارد .