شهرگان

شهرگان: یداله خسروشاهی، در سال ۱۳۳۵، در آبادان پس از گذراندن دوره‌ی ۲ ساله آموزشی به عنوان کارگر تعمیرات به استخدام رسمی پالایشگاه آبادن در آمد.

پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، فعالیت سیاسی و اجتماعی در ایران و خصوصا در شهر کارگری آبادان شکل دیگری به خود گرفت و یداله جوان تحت تأثیر دیدن وضعیت سیاسی و مشقت‌بار و تبعیض‌آمیز علیه کارگران، فعالیت‌های صنفی و سیاسی خود را در آبادان و در محیط کار آغار کرد. او می‌گفت: «آبادان در آن زمان افریقای جنوبی دیگری بود در دل ایران با تمام تبعیضات نژادی‌اش. من این نابرابری‌ها را با تمام وجودم حس کردم و هنوز با خود حمل می‌کنم.»
در سال ۱۳۴۶ پس از انتقال به پالایشگاه تهران و آشنایی با افراد و کارگران جدید که از سایر نقاط ایران در این پالایشگاه فعالیت می‌کردند، او فعالیت سندیکایی خود را افزایش داد. وی توانست در انتخابات سندیکایی پالایشگاه تهران به سمت دبیر سندیکا انتخاب شود. به دلیل فعالیت‌های سندیکایی و سازماندهی اعتصابات برای احقاق حقوق عادلانه‌ی کارگران، در سال ۱۳۵۳، دستگیر و روانه زندان شد. با اوج‌گیری مبارزات مردم در سال ۱۳۵۷، به همراه دیگر زندانیان سیاسی از زندان آزاد شد.
پس از پیروزی انقلاب، یداله خسروشاهی، در شکل‌گیری «شوراهای سراسری کارکنان نفت» نقش فعالی را در کنار سایر فعالین کارگری، ایفاء نمود.
با آغاز مجدد دوران سرکوب و تسلط «شوراهای اسلامی کار»، «شورای سراسری کارکنان نفت» منحل و فعالین کارگری از جمله «یداله خسروشاهی» دستگیر و روانه زندان شدند. وی پس از آزادی از زندان، به دلیل شرایط خفقان و محدود کردن فعالیت‌های کارگری و سیاسی همراه خانواده‌اش مجبور به ترک ایران شد. او در طی سال‌های تبعید تا آخرین لحظات زندگی‌اش هیچ گاه دست از تلاش برای کمک به جنبش کارگری در ایران و رساندن صدای حق طلبانه آنان به جامعه‌ی بین‌المللی بر نداشت.
سرانجام یداله خسروشاهی، در تاریخ ۱۵ بهمن ۱۳۸۸، مصادف با ۴ فوریه ۲۰۱۰، بر اثر عارضه سکته مغزی، در بیمازستانی در لندن چشم از جهان فرو بست.
یادآور می‌شویم که از طرف همکاران سابق او در شرکت نفت آبادان و عده‌ای از دوستان وی در ونکوور، مراسم بزرگداشتی در روزهای آینده برگزار خواهد شد که بزودی زمان و مکان آن از طریق رسانه‌ها به اطلاع دوستان و آشنایان خواهد رسید.
یادش گرامی باد!