شمس لنگرودی

برای شاعرم رضا مقصدی

رضا مقصدی

در آستانه ی دهمین سالگرد از دست دادن عزیز شعر پارسی ایستاده‌ایم. این شعر سالها پیش در اسپانیا یا یاد این "یار، این یگانه‌ترین یار" نوشته شده است.

در آنجا دو چیز بیش از هر چیز مرا به جانب ِ خود می‌خواند: "ماه" و "گارسیا لورکا" .  در ساحل، در دیدارهای مهربان با ماه _ پیاپی _ صدای هوشُربای شاملو با کلام ِ شورانگیز ِ لورکا در جانم می ریخت و مرا تا دور، تا لحظه‌های پرشور می بُرد.

بی تو سهراب

بهارست سر راه

سبزه و نرگس و سنبل

* * *

پریشانی ها

۱
پریشانی ات
آتشم زد
ای زاده ی ماه آب
تو شعله وری امروز
و من تبخیر تو.