گلبو آشتیانی نسب

 مدرسه فمینیستی: لایحه حمایت از خانواده بدون حضور نمایندگان گروه ها و اقشار مختلف زنان نوشته شده و از هفته گذشته در صحن علنی مجلس در حال بررسی است. مسلم است که گروه ها و اقشار گوناگون زنان در مورد آن اظهار نظر می کنند، به این دلیل ساده که این قانون در آینده زندگی خانوادگی و اجتماعی شان و در زندگی زنان دور و اطراف شان و همه زنان کشورشان تاثیر می گذارد. اما متاسفانه برخی از نمایندگان مجلس و کسانی که دست اندرکار این لایحه بوده اند، طوری برخورد می کنند که گویا هیچ زنی حق ندارد در مورد «لایحه ای» که می خواهند به قانون تبدیل اش کنند نظر بدهند.

آزاده دواچی 

 مدرسه فمینیستی: در آستانه ی چهارمین سالگرد تشکیل کمپین یک میلیون امضاء هستیم جنبشی که پس از تجمع اعتراض آمیز زنان در ۲۲ خرداد ۱۳۸۵ و در نشست ها و گفتگوهای بعد از آن شکل گرفت. این کمپین در مدت کمتر از دو سال به یکی از شناخته شده ترین حرکت های مستقل زنان ایران تبدیل شد و آوازه ی شهرت اش حتی به فرای مرزهای ایران رفت. هم اکنون نیز در بسیاری از نقاط دنیا فعالان این جنبش در حال جمع آوری امضاء و معرفی آن به جهانیان می باشند. اصل کمپین یک میلیون امضاء بر پایه ی جمع آوری امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز است.

شیوا را از زمان نوجوانی اش می شناختم. دختری پرشور، شجاع و متعهد به اعتقاداتش! در این زمانه کم پیدا می شوند که شجاعت و جسارتِ عمل کردن بر مبنایِ باورهایشان را داشته باشند.
 شیوا در میان ایشان، شجاع ترین است. باید اعتراف کنم زمانی که خبر بازداشت هایش را می شنیدم، در عین تأسف برای نا ملایمتی هایش، بیشتر نگرانِ حال و احوال خانوادهِ بازجویش می شدم که پس از ساعت ها و روزها کوبیدن بر دیوار بتنی، به خانه اش می رفت و دق و دلی شکست اش را بر سر زن و فرزند بیگناه اش خالی می کرد.